بسم الله الرحمن الرحیم

 اللّهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ

 اللّهُمَّ عجِّل لوليِّك الفرج

ولادت با سعادت امام علی بن موسی الرضا (ع) بر امام زمان (عج) و همگان مبارکباد

زاد و توشه براي عبور از گردنه

معمر بن خلاد نقل كرده است كه : شيوه و روش امام رضا (ع) اين بود كه كه وقتي غذا بر سر سفره اش گذاشته مي شد ، ظرفي را نزديك سفره مي گذاشت و مقداري از (بهترين و) پاكيزه ترين غذاها را در آن ظرف مي نهاد و سپس دستور مي داد آنها را به مستمندان بدهند و بعد اين آيه (سوره بلد/14-11) را تلاوت مي فرمود : (معني آيه :)" (انسان ناسپاس ) به عقبه ي تكليف تن در نداد و چگونه تواني دانست كه آن عقبه چيست ؟ آن بنده ( در راه خدا ) آزاد كردن و طعام دادن در روز قحطي و گرسنگي است " . (1)
خدا مي داند كه همه ي انسانها نمي توانند برده آزاد كنند لذا براي آنان نيز به سوي بهشت راهي قرار داه است (2) ( كه عبارت است از اطعام طعام به مستمندان و رسيدگي به آنها ) .
مَنْ اَطْعَمَ مُؤْمِناً مِنْ جوُع ٍ اَطْعَمَه اللهُ مِنْ ثِمار ِ الْجَنَّةِ (3).
آن كه مؤمن گرسنه اي را اطعام كند خداوند از ميوه هاي بهشت به او خواهد خورانيد .           حضرت امام زين العابدين (ع)

_________________________

(1) سوره بلد / 14-11 .
(2) بحارالانوار : ۴۹/۹۷.
(3) اصول كافي : ۲/۲۰۱.

***
درسي از آداب مهمانداري

مهماني بر امام هشتم (ع) وارد شد . شبي حضرت نزد او نشسته بود و با او سخن مي گفت كه ناگاه چراغ كم نور شد . مرد مهمان دست دراز كرد تا چراغ را اصلاح كند ، امّا حضرت او را از اين كار بازداشت و خود ، آن را اصلاح كرد و سپس فرمود : ما مردمي هستيم كه از ميهمان خود كار نمي كشيم (1) .

سَخافَة ٌ بِالْمَرْءِ اَنْ يَسْتَخْدِمَ ضَيْفَهُ (2) .
از سبك عقلي انسان است كه مهمان خويش را به خدمت گيرد .      حضرت محمد (ص)
____________________

(1) بحارالانوار :۴۹/۱۰۲ .
(2) نهج الفصاحه : ص 369 ، حديث 1738.
 
***

منبع : كتاب جلوه هاي تقوا  
                  3
داستانهايي از زندگاني امامان شيعه (ع) - دكتر محمد حسن حائري يزدي

بسم الله الرحمن الرحيم

اللّهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ

اللّهُمَّ عجِّل لوليِّك الفرج

ولادت با سعادت امام حسن مجتبي (ع) بر صاحب الزمان حضرت مهدي (عج) و مسلمانان مبارك باد

حمايت از تهيدست دادخواه
مردي به حضور امام مجتبي (ع) رسيد و عرض كرد : اي پسر امير مؤمنان ! تو را به خداوندي كه به تو نعمتهاي فراوان عنايت كرده سوگند مي دهم - نعمتهايي ، كه از ناحيه ي خودش و بدون هيچ واسطه به تو داده است - كه داد مرا از دشمني بي رحم و ستمگر بگير ، دشمني كه براي بزرگ احترامي قايل نيست و بر كوچك نيز رحم نمي كند.
امام مجتبي (ع) كه به ديوار تكيه كرده بود (با شنيدن سخنان اين مرد ) بطور مستقيم نشست و پرسيد : دشمن تو كيست تا من داد تو را از او بستانم ؟ عرض كرد : ( دشمني كه امانم را بريده است ) فقر است . حضرت مدّتي سر به زير انداخت و سپس سر برداشت و به خادمش فرمود : آنچه موجودي كه نزد توست به اين مرد بده ! غلام پنج هزار درهم حاضر كرد و به آن مرد داد ، آن گاه امام حسن (ع) به مرد تنگدست فرمود : تو را به همان خدايي كه مرا به او سوگند دادي ، سوگند مي دهم كه اگر دوباره اين دشمن ستمگر به راغت آمد براي دادخواهي نزد ما بيا .    بحارالانوار : ۴۳/۳۵۰

***

بسم الله الرحمن الرحيم

اللّهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ

اللّهُمَّ عجِّل لوليِّك الفرج

ماه مبارك رمضان ماه مهماني خدا بر امام زمانمان(عج) و همگان مبارك باد

ماه ميهمانى خدا   

 - قال رسول الله صلى‏الله‏عليه‏و‏آله ـ في وَصفِ شَهرِ رَمَضانَ ـ : هُوَ شَهرٌ دُعيتُم فيهِ إلى ضِيافَةِ اللهِ، و جُعِلتُم فيهِ مِن أهلِ كَرامَةِ اللهِ، أنفاسُكُم فيهِ تَسبيحٌ، و نَومُكُم فيهِ عِبادَةٌ، ...(فضائل الأشهر الثلاثة: 77/61، الأمالي للصدوق: 84/4، عيون أخبار الرضا عليه‏السلام:1/295/53، الإقبال:1/26، بحارالأنوار: 96/356/25. ) ؛ پيامبر اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله در توصيف ماه رمضان فرمود: آن، ماهى است كه در آن به ميهمانى خدا دعوت شده‏ايد و در آن، از اهل كرامت خدا قرار داده شده‏ايد. نفَس‏هايتان در آن، تسبيح است؛ خوابتان در آن، عبادت است؛ عمل(خيرِ) شما در آن، پذيرفته است؛ و دعاى شما در آن، مستجاب است.

- قال رسول الله صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ يُنادِي المُنادي: أينَ أضيافُ اللّه‏ِ؟ فَيُؤتى بِالصّائِمينَ ... فَيُحمَلونَ عَلى نُجُبٍ مِن نورٍ، و عَلى رُؤوسِهِم تاجُ الكَرامَةِ، و يُذهَبُ بِهِم إلَى الجَنَّةِ (مستدرك الوسائل: 4/22/4079 نقلاً عن تفسير أبي الفتوح الرازي.  )؛ پيامبر خدا صلى‏الله‏عليه‏و‏آله فرمود: چون روز قيامت شود، منادى ندا مى‏دهد: «كجايند ميهمانان خدا ؟» پس روزه‏داران را مى‏آورند ... ، آنان را بر مَركب‏هايى عالى از [جنس] نور سوار مى‏كنند، و در حالى كه تاج كرامت بر سر آنان است، آنان را به بهشت مى‏برند.

- قال الامام عليّ  عليه‏السلام ـ مِن خُطبَتِهِ في أوَّلِ يَومٍ مِن شَهرِ رَمَضانَ ـ : أيُّهَا الصّائِمُ، تَدَبَّر أمرَكَ؛ فَإِنَّكَ في شَهرِكَ هذا ضَيفُ رَبِّكَ، اُنظُر كَيفَ تَكونُ في لَيلِكَ و نَهارِكَ؟ و كَيفَ تَحفَظُ جَوارِحَكَ عَن مَعاصي رَبِّكَ؟ اُنظُر ألاّ تَكونَ بِاللَّيلِ نائِما و بِالنَّهارِ غافِلاً؛ ... (فضائل الأشهر الثلاثة: 108 / 101 .)؛ امام على عليه‏السلام در خطبه خويش در اولين روز از ماه رمضان فرمود: اى روزه‏دار! در كار خود بينديش، كه تو در اين ماه، ميهمان پروردگار خويش هستى! بنگر كه در شب و روزت چگونه‏اى و چگونه اعضاى خود را از نافرمانى پروردگارت نگه مى‏دارى!   

بنگر! مبادا در شب، خواب باشى و در روز، غافل. پس، اين ماه بگذرد و [بار] گناهت بر دوشت مانده باشد و آنگاه كه روزه‏داران پاداش‏هاى خود را مى‏گيرند، از زيانكاران باشى و آنگاه كه آنان از كرامت مولايشان نصيب مى‏برند، از محرومان باشى و آنگاه كه آنان از سعادت همسايگى با پروردگارشان برخوردار مى‏گردند، تو از رانده‏شدگان باشى!    

سَرور ماه‏ها  

- قال رسول الله صلى‏الله‏عليه‏و‏آله: شَهرُ رَمَضانَ سَيِّدُ الشُّهورِ (شرح الأخبار : 1/ 223 / 207،  الفضائل: 125، بحارالأنوار:40/54/89؛ فضائل الأوقات للبيهقي: 89/205، شُعَب الإيمان:3/314/3637 و ص 355/3755 ، كنز العمّال: 8/482/23734 .)؛‌ ماه رمضان، سَرور ماه‏هاست .  

- قال الإمام الرضا  عليه‏السلام: إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ زُفَّتِ الشُّهورُ إلَى الحَشرِ يَقدُمُها شَهرُ رَمَضانَ عَلَيهِ مِن كُلِّ زينَةٍ حَسَنَةٍ، فَهُوَ بَينَ الشُّهورِ يَومَئِذٍ كَالقَمَرِ بَينَ الكَواكِبِ، فَيَقولُ أهلُ الجَمعِ بَعضُهُم لِبَعضٍ: وَدِدنا لَو عَرَفنا هذِهِ الصُّوَرَ! ...(فضائل الأشهر الثلاثة: 110/102 عن عبدالله‏ بن عامر عن أبيه. ) ؛ امام رضا عليه‏السلام فرمود: چون روز قيامت شود، ماه‏ها را به رستاخيز مى‏آورند، در حالى كه ماه رمضان، كه با هر زيور نيكويى آراسته است، پيشاپيش آنهاست. آن روز، ماه رمضان در ميان ماه‏ها، همچون ماه در ميان ستاره‏هاست. مردمى كه آنجا گرد آمده‏اند، به يكديگر مى‏گويند: دوست داشتيم كه اين چهره‏ها را مى‏شناختيم!   

منادى، از سوى خداى متعال ندا سر مى‏دهد كه: «اى همه آفريدگان! اينها، سيماى ماه‏هايى است كه نزد خداوند، از روزى كه آسمان‏ها و زمين را آفريد، شمارشان در كتاب خدا دوازده ‏تاست. سَرور و برترِ آنها، ماه رمضان است. آن را آشكار ساختم تا برترى ماه مرا بر ماه‏هاى ديگر بشناسيد و تا براى مردان و زنانى كه بنده من‏اند، شفاعت كند و من هم شفاعتش را درباره آنان بپذيرم.»  

برداشت از سايت http://www.tebyan.net

****

ويژه نامه ماه مبارك رمضان در سايت تبيان

http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=100285

ويژه نامه ماه مبارك رمضان در سايت راسخون

http://rasekhoon.net/Article/Show-36670.aspx

بسم الله الرحمن الرحيم

اللّهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ

اللّهُمَّ عجِّل لوليِّك الفرج

و از حميد بن زياد از حسن بن محمد از احمد بن حسن ميثمي از يعقوب بن شعيب از ابوعبدالله (ع) نقل كرده كه حضرت فرمود : وقتي كه خداوند امر نمود اين آيات از قرآن به زمين نازل شوند ، آنها از پايه ي عرش آويخته گفتند : خداوندا ، ما را به كجا مي فرستي ؟ به ميان اهل گناه و جفا ؟ پس خداوند به آنها فرمود : به زمين نازل شويد . سوگند به عزت و جلالم ، هر كدام از آل محمد و شيعيان آنها ، شما را در تعقيب هر نماز واجب قرائت كنند . من در هر روز هفتاد مرتبه با آن چشم مكنون به آنها نگاه مي كنم و در هر نگاهي هفتاد حاجت آنها را برآورده مي سازم و اين آيات ما در كتاب هستند و عبارتند از : سوره ي حمد ، و آيه (شَهِدَ اللهُ أَنَّهُ لآ إِلَهَ إِلَّاهُوَ)---> (آيه ۱۸ سوره آل عمران ) و آيةالكرسي و آيه ( قُلِ اللَّهُمَّ مَلِكَ الْمُلْكِ ...)---->( آيه 26 سوره آل عمران)

--------------------------------------------------------------------------------

از كتاب كليّات حديث قدسي
باب امام صادق(ع)
ترجمه كتاب الجَواهِرُ السَّنيَّةُ
تأليف فقيه بزرگوار و محدث شيخ محمّد ابن حسن حرّ عاملي متوفّي 1104 ه .ق
انتشارات دهقان - تهران

بسم الله الرحمن الرحيم

اللّهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ

اللّهُمَّ عجِّل لوليِّك الفرج

 شيخ صدوق در كتاب مجالس ، از پدرش از سعد از برقي از محمد بن علي كوفي از حسن بن ابوالعقبه صيرفي از حسين بن خالد صيرفي از امام رضا (ع) نقل كرده كه حضرت ضمن بيان حديثي فرمود : نقش نگين حضرت موسي دو كلمه بود كه از تورات برداشته بود آن دو كلمه اين بود : در سختيها صبر كن تا مزدت را بگيري ، راستگو باش تا نجات يابي .

**********************
از كتاب كليّات حديث قدسي
ترجمه كتاب الجَواهِرُ السَّنيَّةُ
تأليف فقيه بزرگوار و محدث شيخ محمّد ابن حسن حرّ عاملي متوفّي 1104 ه .ق
انتشارات دهقان - تهران

بسم الله الرحمن الرحيم

اللّهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ

اللّهُمَّ عجِّل لوليِّك الفرج

ولادت حضرت مهدي(عج) امام زمانمان مبارك باد

عبدالله بن عطا از امام صادق (ع) پرسيد : سيره و روش مهدي (ع) چگونه است ؟ حضرت فرمود : وي همانند رسول خدا(ص) عمل مي كند ، همه ي آنچه (از بدعتها و انحرافات ) از قبل مانده ويران مي كند ، همچنان كه پيامبر اكرم (ص) سنّتهاي جاهلي را ويران كرد .
(امام زمان ، مهدي(ع) ) حيات اسلام را تجديد خواهد كرد .                 بحارالانوار : ۵۲/۳۵۳

از كتاب جلوه هاي تقوا
3
داستانهايي از زندگاني امامان شيعه (ع) از امام حسن (ع) تا امام زمان (عج)    
دكتر محمّد حسن حائري يزدي

****

بسم الله الرحمن الرحيم

 اللّهُمَّ عجِّل لوليِّك الفرج

ابوسعيد خدري از رسول خدا(ص) روايت كرده كه فرمود : مهدي ( ع) در بين امت من خواهد بود و زمين را پر از عدل و داد خواهد كرد آن طور كه پر از ظلم و ستم شده باشد و آسمان نظير زمان حضرت آدم (ع) باران مي بارد و زمين بركت خود را براي خلق بيرون مي ريزد مردم در زمان آن حضرت طوري زندگي مي كنند كه قبل از آن ، هرگز چنين زندگي نكرده باشند.          (كنزالعمال ، ج 14، ص 274 ، حديث 38706)

 *منبع : كتاب نشانه هاي ظهور امام زمان (عج) /ترجمه : اَلمَلاحِمُ وَ الفِتَن /گردآوري از : سيد بن طاووس / ترجمه و تحقيق و اعراب گذاري : از سيد مهدي آيت اللّهي  

***

عكس زير از سايت www.rasekhoon.net

 بسم الله الرحمن الرحيم

اللّهُمَّ عجِّل لوليِّك الفرج

شهادت امام علي النقي (عج) بر امام زمان (عج) و مسلمانان تسليت باد

حضرت هادی (ع) می فرمایند:
اَلسَّهَرُ اَ لَذُّ لِلمَنام وَ الجوعُ يَزیدُ فى طیب الطَّعام.

شب‏ زنده ‏دارى، خواب را شیرین‏تر و گرسنگى، غذا را لذت بخش‏تر مى ‏کند.

تنبیه الخواطر، ص 141، ح 18.                     حديث از سايت www.aviny.com

***
براي مطالعه ويژه نامه شهادت امام هادي(ع) روي لينك زير كليك كنيد :
http://www.rasekhoon.net/Article/Show-31630.aspx

مطالب زير و عكس از  www.rasekhoon.net

فضائل وسيره فردي امام هادى (علیه السّلام)

نويسنده:سيد على اكبر قريشى

نگين انگشتر

 ثقه جليل، كافور خادم (كافور خادم از رجال و روات امام هادى (ع) است.) مى‏گويد: در محل سكونت امام هادى (ع) در سامراء، عده‏اى از صنعتگران بودند و آنجا روستايى بود، از جمله مردى بنام يونس نقاش كه محضر امام مى‏آمد و خدمت مى‏كرد.
روزى يونس محضر امام آمد و بشدت مى‏لرزيد، گفت: مولاى من! خانواده‏ام را به شما مى‏سپارم، امام فرمود: قضيه چيست؟ گفت: مى‏خواهم از اين محل بروم، حضرت در حال تبسم گفت: چرا يونس؟ گفت: موسى بن بغا (از فرماندهان عباسى و از اتراك است ) نگينى به من فرستاد كه بتراشم و سوار انگشتر كنم، وقت تراشيدن آن را شكستم، نگين را نمى‏شود قيمت گذاشت تا از عهده غرامت برآيم، صاحبش هم موسى بن بغاست يا هزار تازيانه به من مى‏زند و يا مى‏كشد.
امام فرمود: تا فردا برو به خانه‏ات جز خير نخواهد بود، فردا اول روز آمد و بشدت مى‏لرزيد، گفت: يابن رسول الله! فرستادها موسى آمده تا نگين را ببرد، امام فرمود: برو جز خير نخواهى ديد، گفت: مولاى من در جواب او چه بگويم؟! امام بحالت تبسم فرمود: برو پيش او ببين چه مى‏گويد، جز خير نخواهد بود.
او با ترس و لرز برگشت، بعد از ساعتى، خندان پيش امام آمد، گفت: مولاى من! فرستاده موسى گفت: شب كنيزان امير دعوا كرده و هر يك گفته است انگشتر مال من خواهد بود، امير گفت: اگر بتواند او را دو تكه كرده، دو تا نگين كند، تا هر يك يكى را بر دارد و دعوا نكنند، اجرتش هر چه باشد خواهيم داد.
امام صلوات الله عليه با شنيدن اين سخن گفت: «اللهّم لك الحمُد اذ جعلْتَنا ممن يحمُدك حقاً» بعد فرمود: خوب به فرستاده موسى چه جوابى دادى؟! گفت: گفتم: مهلت بدهيد ببينم چطور درست بكنم، فرمود: خوب گفتى. (بحار: ج 50 ص 126 از امالى طوسى.)

 

 

                                                   منبع: خاندان وحى

***

هلاكت شعبده باز

زراره، حاجب متوكل نقل مى‏كند: (در حاشيه بحار فرموده: آن در خرائج زرافه است ): مردى شعبده باز از هند به دربار متوكل آمد و با حقه‏ها شعبده بازى مى‏كرد، در كار خود ماهر و كم نظير بود، متوكل بازيگر بود و از اين كارها خوشش مى‏آمد، روزى خواست امام هادى (ع) را خجل كند، به شعبده باز گفت: اگر بتوانى او را خجل كنى، هزار دينار خوب به تو خواهم داد.
شعبده باز گفت: بگو نانهاى نازك بپزند و در سفره بگذارند، مرا هم در كنار على بن محمد بنشان. متوكل چنان كرد، و امام (ع) را به سر سفره دعوت كرد، شعبده باز نيز در كنار امام نشست، متوكل يك عدد پشتى داشت كه به آن تكيه مى‏كرد و در روى آن صورت شيرى نقش شده بود.
امام خواست يكى از نانها را بردار، شعبده باز كارى كرد كه نان به هوا رفت، امام دست به طرف نان ديگرى برد، آن نيز به هوا رفت، حاضران از اين جريان خنديدند. امام صلوات الله عليه بر آشفت، و دست به نقش شير زد و فرمود: اين شعبده باز را بگير.
آن صورت در دم شير شد و شعبده باز را بلعيد. و بعد به حال اول برگشت، حاضران از اين جريان هوش از سرشان رفت، امام (ع) كه همچنان برآشفته بود برخاست و قصد رفتن كرد.
متوكل با اصرار گفت: مى‏خواهم بنشينى و آن مرد را برگردانى. امام فرمود: والله ديگر او را نخواهى ديد، دشمنان خدا را بر دوستان خدا مسلط مى‏كنى؟!! آنگاه از مجلس متوكل بيرون رفت. نگارنده گويد: نظير اين ماجرا در حالات حضرت رضا صلوات الله عليه گذشت، آن از مصاديق ولايت تكوينى است كه امامان (ع) از طرف خدا داشتند وآن نظير اژدها شدن عصاى موسى است كه به قدرت خدا چنان شد. (بحار: ج 50 ص 146 از مختار خرائج.)

 

 

                                                     منبع: خاندان وحى

* * *

مرد اصفهانى و شيعه شدن او

در اصفهان مردى بود به نام عبدالرحمان كه مذهب اثناعشرى داشت، به او گفتند: از كجا شيعه شدى؟ و به امامت على النقى (ع) معتقد گشتى، نه به ديگران؟ گفت: چيزى ديدم كه مرا وادار به شيعه شدن كرد.
من مردى فقير بودم ولى جرأت داشتم و اهل زبان و استدلال بودم، اهل اصفهان مرا در سالى براى تظلم و شكايت با عده‏اى پيش متوكل عباسى فرستادند، ما در انتظار رفتن به كاخ متوكل بوديم كه گفتند: على بن محمد بن رضا (ع) را به دربار خواسته‏اند.
من به حاضران گفتم: اين مرد كيست كه احضارش كرده‏اش؟ گفتند: مردى علوى است كه رافضه به امامتش عقيده دارند، به نظر مى‏آيد كه براى كشتن و مجازات به دربار مى‏آورند، گفتم: در همين جا خواهم بود تا ببينم او چگونه آدمى است .
ديدم او سوار بر اسبى آمد. مردم در چپ و راست او، با احترام برخاستند و به او تماشا مى‏كردند، چون او را ديدم بى اختيار مهرش در قلب من افتاد، شروع به دعا كردم كه خداوند شر متوكل را از او دفع كند، او در ميان مردم فقط به «يال» اسب خود نگاه مى‏كرد و مى‏رفت، چون به نزد من رسيد، رو به من كرد و فرمود: خدا دعايت را مستجاب فرمود، خداوند عمرت را زياد كند و به مال و فرزندت كثرت بخشد: «قال استجاب الله دُعاءَك و طوّل عمرك و كثّر مالك و ولدك».
من از شنيدن كلام او رعشه گرفته و خودم را به ميان ياران خود انداختم، گفتند: چه شد تو را؟!! گفتم: هيچ، خير است، به آنها از اين جريان خبر ندادم، چون به اصفهان برگشتيم، خداوند درهاى ثروت را به روى من باز كرد، اينك در خانه يك ميليون درهم نقدينه دارم، غير از آنچه در خارج خانه مالك آن هستم و خداوند به من ده نفر فرزند عطا فرموده است .
و اكنون به سن هفتاد و چند رسيده‏ام، و من به امامت او عقيده دارم چون از ما فى الضمير من خبر داد و خداوند دعاى او را درباره من قبول فرمود. (بحارالانوار: ج 50 ص 142 از مختار الخرائج.)

 

                                                       منبع: خاندان وحى

***

شهادت امام هادى (علیه السلام)

امام هادى - عليه السلام - با آنكه در سامرّأ تحت كنترل و مراقبت قرار داشت، اما با وجود همه رنجها و محدوديتها هرگز به كمترين سازشى با ستمگران تن نداد. بديهى است كه شخصيت الهى و موقعيت اجتماعى امام و نيز مبارزه منفى و عدم همكارى او با خلفا، براى طاغوتهاى زمان هراس آور و غير قابل تحمل بود، و پيوسته از اين موضوع رنج مى‏بردند. سرانجام تنها راه را خاموش كردن نور خدا پنداشتند و در صدد قتل امام برآمدند و بدين ترتيب امام هادى نيز مانند امامان پيشين با مرگ طبيعى از دنيا نرفت، بلكه در زمان «معتزّ»، مسموم گرديد (شبلنجى، نوالأبصار، قاهره، مكتبة المشهد الحسينى، ص .166) و در رجب سال 254 هجرى به شهادت رسيد و در سامرّأ، در خانه خويش به خاك سپرده شد (شيخ مفيد، الارشاد، قم، مكتبة بصيرتى، ص .334 ).                                          

                               منبع: سيره پيشوايان، صص 612 - 56۷

بسم الله الرحمن الرحيم

اللّهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ

اللّهُمَّ عجِّل لوليِّك الفرج

شب جمعه اول ماه رجب را ليلة الرغائب مي گويند و از براي آن عملي از حضرت رسول صلّي الله عليه و آله وارد شده با فضيلت بسيار كه سيّد در اقبال و علّامه در اجازه بني زهره نقل كرده اند از جمله ي فضيلت او آنكه گناهان بسيار بسبب او آمرزيده شود و آنكه هر كه اين نماز را بگذارد چون شب اوّل قبر او شود حق تعالي بفرستد ثواب اين نماز را بسوي او بنيكوتر صورتي با روي گشاده و درخشان و زبان فصيح پس با وي گويد اي حبيب من بشارت باد ترا كه نجات يافتي از هر شدّت و سختي گويد تو كيستي به خدا سوگند كه من روئي بهتر از روي تو نديدم و كلامي شيرين تر از كلام تو نشنيده ام و بوئي بهتر از بوي تو نبوئيدم گويد من ثواب آن نمازم كه در فلان شب از فلان ماه از فلان سال به جا آوردي آمدم امشب به نزد تو تا حقّ ترا ادا كنم و مونس تنهائي تو باشم و وحشت را از تو بردارم و چون در صور دميده شود من سايه بر سر تو خواهم افكند در عرصه ي قيامت پس خوشحال باش كه خير از تو معدوم نخواهد شد هرگز و كيفيّت آن چنانست كه روز پنجشنبه اوّل آن ماه (ماه رجب ) را روزه مي داري چون شب جمعه داخل شود مابين نماز مغرب و عشاء دوازده ركعت نماز مي گذاري هر دو ركعت به يك سلام و در هر ركعت از آن يكمرتبه حمد و سه مرتبه اِنّا اَنْزَلْناهُ ( سوره قدر) و دوازده مرتبه قُلْ هُوَ اللهُ اَحَدٌ ( سوره توحيد ) مي خواني

و چون فارغ شدي از نماز هفتاد مرتبه ميگويي

((اَللّهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّد ٍ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ ، وَ عَلي الِهِ ))

علامت مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ الْاُمِّيِّ به ترتيب حروف ( روي (م) ضمه ) ( روي (ح) فتحه ) ( روي (م) تشديد و فتحه ) (روي (د) تنوين جر (  ٍ ) )  ( روي (ن) كلمه النبي تشديد با فتحه ) ( روي (ب) كسره ) ( علامت (ي) تشديد و كسره )
 ( روي (ل) كلمه الامي علامت سكون ) ( روي ( الف ) ضمه ) ( علامت (م) تشديد و كسره ) ( روي (ي) تشديد و كسره )

پس به سجده مي روي و هفتاد مرتبه مي گوئي:

(( سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ ، رَبُّ الْمَلآئِكَةِ وَ الرُّوح ِ ))

 ( روي ( لا ) در كلمه الملائكة علامت مَد دارد )

علامت كلمه سُبُّوحٌ  به ترتيب حروف ( روي (س) ضمه ) ( روي (ب) تشديد با ضمه ) ( روي (ح) تنوين رفع ( ٌ) )
علامت كلمه قُدُّوسٌ به ترتيب حروف ( روي (ق) ضمه ) ( روي (د) تشديد و ضمه ) ( روي (س) تنوين رفع (ٌ) )
علامت رَبُّ الْمَلآئِكَةِ به ترتيب حروف ( روي (ر) فتحه ) ( روي (ب) تشديد و ضمه ) ( روي ( ل ) كلمه الملاكة علامت سكون ) (روي (م)  فتحه ) ( روي (الف)  مد ) ( روي (ئ ) كسره ) ( روي ( ك) فتحه ) ( علامت (ة) كسره )
علامت وَ الرُّوحِ به ترتيب حروف ( روي (و) فتحه ) ( روي ( ر) تشديد و ضمه ) ( علامت (ح) كسره )

پس سر از سجده بر ميداري و هفتاد مرتبه مي گوئي :

 (( رَبِّ اغْفِرْ وَارْحَمْ وَ تَجاوَزْ عَمّا تَعْلَمُ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَلِيُّ الْاَعْظَمُ ))

علامت كلمه اِنَّكَ به ترتيب حروف ( روي (الف ) كسره ) ( روي ( ن) تشديد با فتحه ) ( روي ( ك) فتحه )
علامت اَنْتَ الْعَلِيُّ الْاَعْظَمُ به ترتيب حروف ( روي (الف) فتحه ) ( روي (ن) سكون ) ( روي (ت) فتحه ) ( روي (ل) در كلمه العلي ساكن ) ( روي (ع) فتحه ) ( علامت (ل) كسره ) ( روي (ي) تشديد و ضمه ) ( روي (ل) در كلمه الاعظم سكون ) ( روي (الف) فتحه ) ( روي (ع) ساكن ) ( روي (ظ) فتحه ) ( روي (م) ضمه )

پس باز به سجده مي روي و هفتاد مرتبه مي گوئي :

((سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ ، رَبُّ الْمَلآئِكَةِ وَ الرُّوح ِ ))

 ( روي ( لا ) در كلمه الملائكة علامت مَد دارد )

پس حاجت خود را مي طلبي كه انشاء الله برآورده خواهد شد .

منبع : مفاتيح الجنان مرحوم حاج شيخ عباس قمي (ره )   ترجمه مهدي الهي قمشه اي   انتشارات تابان

 براي سلامتي و تعجيل ظهور امام زمانمان(عج) دعا كنيد

بسم الله الرحمن الرحيم

اللّهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ

اللّهُمَّ عجِّل لوليِّك الفرج

ولادت با سعادت امام محمد باقر(ع) بر حضرت مهدي (عج) و جهانيان مباركباد

امام محمد باقر (ع) فرمودند:
اعرف الموده في قلب اخيک بما له في قلبک

دوستي قلبي برادرت را از اندازه دوستي قلبي خودت نسبت به او بفهم.

(تحف العقول ، ص 304)

***

امام محمد باقر (ع) فرمودند:
ما شيب شي ء بشي ء احسن من حلم بعلم

چيزي با چيزي نياميخته است که بهتر از حلم با علم باشد.

(بحارالانوار ، دار احياء التراث العربي ، ج 75 ، ص 172 )

***

امام محمد باقر (ع) فرمودند:
ان الله عزوجل يحب المداعب في الجماعه بلا رفث

خداوند عزوجل کسي را که در ميان جمع ، بدون ناسزاگويي شوخي کند ، دوست دارد . 

(کافي ، ج 2 ، ص 663)

***

امام محمد باقر (ع)  فرمودند:
من حسنت نيته ، زيد في رزقه

هر که خوش نيت باشد ، روزي اش افزايش مي يابد .
(بحارالانوار ، دار احياء التراث العربي ، ج 75 ، ص 175)

***

امام محمد باقر (ع) فرمودند:
اَوشَک دَعوَهُ و اَسرَعُ اِجابَه دُعاءَ المَرءِ لِاَخيهِ بِظَهرِ الغَيبِ

دعاي انسان پشت سر برادر ديني اش ، نزديکترين و سريعترين دعا به اجابت است .
(کافي ، ج 2 ، ص 507)

***
امام محمد باقر (ع) فرمودند:
مَا حَسَنَةُ الدُّنيا إلّا صِلَةُ الإخوانِ وَالمَعارِفِ.
خوبي دنيا جز در پيوند با برادران و آشنايان نيست.

(بحار الأنوار، ج 46، ص291)

***

امام باقر (ع) فرمودند:
إنَّ اللهَ يُحِبُّ الحَييَّ الحَليمَ.

همانا خداوند انسان با حيا و بردبار را دوست دارد.

(جهاد با نفس، ح259 )

***

 امام باقر (ع) فرمودند:
تَزَين للَّهِ‏ِ بِالصِّدقِ فِي الاعمالِ

با راست کردارى، خود را براى خدا بياراى

(تحف العقول، ص 285 )
***

امام باقر (ع) فرمودند:
اِستَشِر في أمرِک الَّذينَ يخشَونَ اللَّهَ

در کار خود، [فقط] با کسانى مشورت کن که از خدا مي ‏ترسند

(تحف العقول، ص 293)

***
امام باقر (ع) فرمودند:
الصَّبرُ صَبرانِ: صَبرٌ عَلي البَلاءِ حَسَنٌ جَميلٌ وَ أفضَلُ الصَّبرَين الوَرَعُ عَن المَحارم.

صبر بر دو گونه است: صبر بر بلا که نيکو و زيباست و برترين اين دو قسم پرهيز نمودن از حرامهاي الهي است.

(جهاد با نفس ،ح 163)

***

احاديث از سايت www.aviny.com